Kritika

Snjezana Rusmir nam slikarskim jezikom otkriva i pokazuje paralelni svjet imaginarne prirode,u kom se ona sama krece, na putu kao tragalac za sopstvom. Bujaju  svuda oko nje i u njoj asocijativni motivi intimne florin i faune,a ona se krece cas prema djetinjstvu,prepuna nostalgije. Paleta je cedna djecija, sa dominantnim odnosima primarnih i sekundarnih boja. A onda, povratak u godine zene u kojima traga za identitetom dajuci  motivima znacenja, koja diktira podsvijest. Prirodom dati mehanizam odbrane govori  Noli me tangere ! Dok podsvijest nudi forme nagovora. Ona u svim motivima ostavlja autobiografski zapis, ziveci u svojim slikama vise dusevnih i duhovnih stanja. Od apoteoze  do osjecaja besmisla zivota. Slike su veoma muzikalne; smjenju se tanani tonovi linija, suptilnih pianisima, i naglih krescenda u durskoj skali. Ona kontrolise taj vrtlog, dajuci mu harmonijske vrjednosti u boji i ritmu linija. Rijec je o veoma kultivisanoj i likovnoj slikarki, koja nudi svoj duboki intimni svijet gledaocu, kao estetski dozivljaj, preko koga se otvara i spoznaja jednog artikulisanog likovnog cina. Kome su otvorene oci duse da vidi, vidjece mnogo.

Ljubomir Gajic
Akademski slikar, redovni profesor Filozofskog Fakulteta u Banja Luci